เผยแพร่เมื่อ: 2025-10-02
Core CPI ไม่ได้เป็นเพียงตัวเลขเศรษฐกิจบนหน้ากระดาษ แต่เป็นแรงขับเคลื่อนที่ทำให้ตลาดทุนทั่วโลกสั่นสะเทือนทุกครั้งที่ประกาศ ผลลัพธ์ของมันสามารถเร่งการขึ้นดอกเบี้ย กดดันมูลค่าหุ้น หรือพลิกแนวโน้มค่าเงินในชั่วข้ามคืน บทความนี้จะพาเจาะลึกความหมายของ Core CPI เปรียบเทียบกับ CPI ปกติ อธิบายผลกระทบต่อสินทรัพย์ต่าง ๆ และวิเคราะห์แนวทางจัดการพอร์ตในช่วงประกาศ
Core CPI หรือดัชนีราคาผู้บริโภคพื้นฐาน คือตัวชี้วัดเงินเฟ้อที่นักเศรษฐศาสตร์และธนาคารกลางให้ความสำคัญมาก เพราะ Core CPI จะสะท้อนแรงกดดันด้านราคาโดยไม่รวมหมวดที่มีความผันผวนสูงเช่น พลังงานและอาหาร ข้อมูลนี้จึงช่วยให้เห็นภาพโครงสร้างเงินเฟ้อที่แท้จริงและยั่งยืนมากกว่าตัวเลข CPI ปกติที่รวมทุกหมวด
ขณะที่ CPI ทั่วไปที่มักพุ่งขึ้นหรือลดลงแรงตามราคาน้ำมันหรือสินค้าโภคภัณฑ์ Core CPI จึงทำหน้าที่เป็นสัญญาณแกนกลางที่บอกว่าค่าใช้จ่ายในชีวิตประจำวัน เช่น ค่าเช่าบ้าน ค่ารักษาพยาบาล ค่าขนส่ง หรือบริการต่าง ๆ กำลังปรับขึ้นในระดับที่สะท้อนโครงสร้างเศรษฐกิจจริงหรือไม่ ดังนั้นนักลงทุนทั่วโลกจึงใช้ Core CPI เป็นเครื่องมือคาดการณ์ทิศทางดอกเบี้ยนโยบายในอนาคต
ยกตัวอย่างเช่น หาก Core CPI รายงานว่าปรับขึ้นสูงกว่าคาดการณ์ แปลว่าความกดดันเงินเฟ้อยังเหนียวแน่น ธนาคารกลางสหรัฐฯ FED อาจต้องคงดอกเบี้ยสูงไว้นานขึ้น ซึ่งส่งผลกระทบโดยตรงต่อตลาดพันธบัตร ค่าเงินดอลลาร์ และราคาสินทรัพย์เสี่ยงทั่วโลกนั่นเอง
Core CPI ใช้เป็นตัวชี้วัดเงินเฟ้อพื้นฐานสำหรับการตั้งเป้าหมายดอกเบี้ยระยะยาว ของธนาคารกลาง
สามารถใช้เปรียบเทียบ แนวโน้มเงินเฟ้อระหว่างประเทศ เพื่อดูว่าระบบเศรษฐกิจใดมีความเสถียรมากที่สุด
Core CPI เป็นตัววัดความยั่งยืนของเงินเฟ้อ ช่วยคาดการณ์ว่าการขึ้นราคามีแนวโน้มยาวนานหรือชั่วคราว
Core CPI มีบทบาทในการวิเคราะห์ อัตราการเติบโตของค่าแรงและต้นทุนบริการ ภายในประเทศ
ช่วยติดตามแนวโน้มราคาในภาคบริการและอสังหาริมทรัพย์ ซึ่งมักสะท้อนภาวะเศรษฐกิจจริง
ช่วยนักเศรษฐศาสตร์ประเมินว่า เงินเฟ้อเกิดจากแรงขับภายในเศรษฐกิจ (demand-pull) หรือปัจจัยภายนอก (cost-push)
ตัวเลข Core CPI เป็นตัวกระตุ้นแรกที่ทำให้ตลาดทุนเคลื่อนไหวทันทีหลังการประกาศ เพราะมันสะท้อนแรงกดดันเงินเฟ้อในสินค้าบริการที่มีความยั่งยืน การเปลี่ยนแปลงเพียงไม่กี่ทศนิยมของ Core CPI สามารถสร้างแรงสั่นสะเทือนต่อ พันธบัตร หุ้น และค่าเงิน นักลงทุนจึงจับตาตัวเลขนี้เหมือนเป็นสัญญาณนำสำหรับทิศทางดอกเบี้ยและกระแสเงินทุน
ผลตอบแทนพันธบัตรรัฐบาลระยะยาวมักพุ่งขึ้นทันที เพราะนักลงทุนคาดการณ์ว่า Fed จะคงดอกเบี้ยสูงหรือต้องขึ้นเพิ่มเพื่อสกัดเงินเฟ้อ ราคาพันธบัตรจึงลดลง ตัวอย่างเช่น หาก Core CPI รายเดือนของสหรัฐเพิ่มขึ้น 0.4% MoM ในขณะที่คาดการณ์เพียง 0.2% Yield ของพันธบัตร 10 ปีมักปรับขึ้นประมาณ 5–10 bps ทันที
หุ้นเติบโตสูงหรือหุ้นเทคโนโลยีมักได้รับผลกระทบมาก เพราะมูลค่าของบริษัทเหล่านี้ขึ้นอยู่กับอัตราดอกเบี้ยต่ำ หากดอกเบี้ยมีแนวโน้มสูงขึ้น Discount Rate ที่ใช้ในการประเมินมูลค่าก็สูงตามไปด้วย ทำให้ราคาหุ้นร่วงลงอย่างรวดเร็ว ในทางกลับกัน หุ้นกลุ่ม Defensive เช่น สาธารณูปโภคและสุขภาพ มักมีความทนทานกว่า
ค่าเงินดอลลาร์มักแข็งค่าขึ้นเมื่อ Core CPI สูงกว่าคาด เนื่องจากนักลงทุนต่างชาติชี้วัดอัตราผลตอบแทนที่สูงขึ้นจากพันธบัตรสหรัฐ ทำให้เงินทุนไหลเข้าสู่สหรัฐ ตัวอย่างเช่น หาก Core CPI สูงขึ้น 0.3% MoM ดอลลาร์อาจแข็งค่าเพิ่ม 0.5–1% ต่อคู่สกุลเงินหลักในวันประกาศ
นอกจากนี้ Core CPI ยังมีผลกระทบต่อ การประเมินความเสี่ยงและความผันผวนของตลาด (Volatility) เพราะตัวเลขนี้เป็นตัวแทนความแรงของแรงกดดันเงินเฟ้อ หากตัวเลขสูงเกินคาด VIX (ดัชนีความผันผวนตลาดหุ้นสหรัฐ) มักปรับขึ้น นักลงทุนจึงมักหันไปถือสินทรัพย์ปลอดภัย เช่น พันธบัตร หรือทองคำ
ขณะที่ในเชิงกลไกตลาด การประกาศ Core CPI ทำให้เกิดการปรับราคาแบบล่วงหน้า (Forward Pricing) นักลงทุนจะปรับราคาสินทรัพย์ก่อนที่ธนาคารกลางจะปรับนโยบายอย่างเป็นทางการ ส่งผลให้ตลาดหุ้น พันธบัตร และค่าเงินมีความผันผวนทันทีหลังการรายงาน ตัวอย่างเช่น การประกาศ Core CPI เดือนล่าสุดมักทำให้ S&P 500 ผันผวน ±1–2% ภายในวันเดียว
ช่วงเวลาที่ Core CPI ถูกประกาศเป็นหนึ่งในช่วงที่ตลาดมีความผันผวนสูง นักลงทุนมืออาชีพหลายรายใช้ตัวเลขนี้เป็นสัญญาณนำในการปรับพอร์ต เพราะความผันผวนหลังการประกาศไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่เกิดจาก แรงซื้อ–ขายล่วงหน้าที่สะสมในตลาดพันธบัตร หุ้น และค่าเงิน
1. ลดความเสี่ยงในหุ้นเติบโตและกลุ่มเทคโนโลยี
หุ้นเติบโตและกลุ่มเทคโนโลยีมักมีมูลค่าโดยอิงอัตราดอกเบี้ยต่ำ การประกาศ Core CPI ที่สูงกว่าคาด ส่งผลให้นักลงทุนคาดการณ์ว่า Fed จะปรับขึ้นดอกเบี้ยหรือคงระดับสูงในระยะยาว ทำให้ Discount Rate ที่ใช้ประเมินมูลค่าหุ้นเติบโตสูงขึ้น ราคาหุ้นจึงปรับลดลงอย่างรวดเร็ว
ทำให้นักลงทุนมืออาชีพมักลดสัดส่วนหุ้นกลุ่มนี้ในพอร์ตชั่วคราว เพื่อลดความผันผวนและป้องกันการขาดทุนรุนแรง ในขณะเดียวกันก็อาจถือหุ้นกลุ่ม Defensive เช่น สาธารณูปโภคและสุขภาพ ซึ่งมีรายได้สม่ำเสมอและทนต่อแรงกดดันดอกเบี้ยได้ดีกว่า
2. เพิ่มสัดส่วนพันธบัตรระยะสั้นและสินทรัพย์ปลอดภัย
พันธบัตรระยะสั้นมักตอบสนองน้อยต่อการขึ้นดอกเบี้ยและมีความผันผวนต่ำ นักลงทุนจึงนิยมปรับพอร์ตโดยเพิ่มสัดส่วนพันธบัตรรัฐบาลระยะสั้นหรือเงินสด เพื่อลดความเสี่ยงในช่วงที่ Core CPI ทำตลาดผันผวน
ขณะที่สินทรัพย์ปลอดภัยอื่น ๆ เช่น ทองคำหรือเงินสดต่างประเทศที่มั่นคงก็เป็นอีกตัวเลือกที่น่าสนใจเช่นกัน เพราะสามารถรักษามูลค่าพอร์ตและสร้างผลตอบแทนเชิงป้องกันความเสี่ยง ดังนั้นนักลงทุนจึงมักใช้เครื่องมือ Hedge เช่น Futures หรือ Options เพื่อป้องกันความผันผวนช่วงประกาศ Core CPI
3. ปรับสัดส่วนการถือหุ้นตามปัจจัยค่าเงินและดอลลาร์
Core CPI มีผลโดยตรงต่อค่าเงินดอลลาร์และอัตราผลตอบแทนพันธบัตร นักลงทุนมืออาชีพจึงวิเคราะห์กระแสเงินทุนไหลเข้าสหรัฐเพื่อตัดสินใจปรับพอร์ต เช่น หาก Core CPI สูงกว่าคาด ค่าเงินดอลลาร์มักแข็งค่า ทำให้หุ้นสกุลเงินอื่นและสินทรัพย์ต่างประเทศมีความเสี่ยงสูงขึ้น
กลยุทธ์ที่ใช้คือ ลดสัดส่วนสินทรัพย์ในสกุลเงินอ่อน เพิ่มหุ้นที่ได้รับประโยชน์จากดอลลาร์แข็ง หรือถือเงินสดดอลลาร์เพื่อลดความผันผวน พอร์ตที่ปรับตามค่าเงินแบบนี้สามารถลดความเสียหายจากแรงสั่นสะเทือนตลาดทันทีหลัง Core CPI ออก
A: Core CPI ไม่รวมหมวดอาหารและพลังงานที่มีความผันผวนสูง ขณะที่ CPI ปกติรวมทุกหมวด การแยกนี้ทำให้นักเศรษฐศาสตร์เห็นภาพเงินเฟ้อพื้นฐานที่ชัดเจนกว่า
A: ในสหรัฐ Core CPI ประกาศทุกเดือน โดยสำนักสถิติแรงงาน (Bureau of Labor Statistics) ซึ่งนักลงทุนทั่วโลกติดตามเป็นประจำ เพราะเป็นข้อมูลสำคัญในการประเมินนโยบายการเงิน
A: ส่งผลผ่านการเคลื่อนไหวของตลาดทุน เช่น หุ้น พันธบัตร ค่าเงิน และทองคำ แม้ไม่ได้ลงทุนโดยตรง แต่ Core CPI สามารถกระทบต่อดอกเบี้ยเงินกู้ อัตราแลกเปลี่ยน และค่าครองชีพในชีวิตประจำวันได้เช่นกัน
Core CPI เป็นตัวเลขที่ไม่ได้สะท้อนเพียงราคาในปัจจุบัน แต่สะท้อนโครงสร้างเงินเฟ้อที่ยืดหยุ่นและแท้จริง การตัดผลกระทบจากหมวดผันผวนออกทำให้ข้อมูลนี้กลายเป็นเครื่องมือหลักที่ธนาคารกลางใช้ในการประเมินเสถียรภาพราคา และนักลงทุนใช้เป็นสัญญาณชี้นำพฤติกรรมของตลาดทุน
ในรอบปีที่ผ่านมา Core CPI ของสหรัฐเคลื่อนไหวในกรอบ 3–4% ซึ่งยังสูงกว่าเป้าหมายเงินเฟ้อที่ Fed กำหนดไว้ที่ 2% แสดงถึงแรงกดดันเงินเฟ้อที่ยังไม่หมดไป แม้ราคาพลังงานและอาหารบางช่วงจะผ่อนคลายลง แต่แรงขับเคลื่อนจากค่าเช่าบ้านและบริการสุขภาพยังคงสูงต่อเนื่อง ซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญที่ธนาคารกลางต้องจับตา
เมื่อมองในภาพใหญ่ ตัวเลข Core CPI จึงทำหน้าที่เป็น “ตัวละครหลัก” ของตลาดการเงินโลก ทุกการเคลื่อนไหวไม่ว่าจะสูงหรือต่ำกว่าคาด ล้วนแปลความได้ถึงทิศทางดอกเบี้ย การไหลเวียนของเงินทุน และความผันผวนในสินทรัพย์ทุกประเภท นักลงทุนที่เข้าใจกลไกนี้จึงมีเครื่องมือสำคัญในการตัดสินใจอย่างรอบคอบมากกว่าการพึ่งพาความรู้สึกเพียงอย่างเดียว
ข้อสงวนสิทธิ์: เอกสารนี้จัดทำขึ้นเพื่อวัตถุประสงค์ในการให้ข้อมูลทั่วไปเท่านั้น และไม่ได้มีเจตนา (และไม่ควรพิจารณาว่าเป็น) คำแนะนำทางการเงิน การลงทุน หรือคำแนะนำอื่นใดที่ควรอ้างอิง ความคิดเห็นใดๆ ในเอกสารนี้ไม่ได้เป็นคำแนะนำจาก EBC หรือผู้เขียนว่ากลยุทธ์การลงทุน หลักทรัพย์ ธุรกรรม หรือการลงทุนใดๆ เหมาะสมกับบุคคลใดบุคคลหนึ่งโดยเฉพาะ
